ข้ามไปยังเนื้อหา

อื่นๆ

กับดักความสุข(ชั่วคราว)

2026-08-16 · อ่านประมาณ 1 นาที · โดย admin

หลายคนอยากเปลี่ยนแปลงชีวิต ปรับนิสัยให้ดีขึ้น แต่ก็ยังไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดี หรือ แม้จะรู้ว่าบางอย่างไม่ดีแต่ก็ยังคงติดอยู่กับสิ่งเดิมๆ ติดบุหรี่ ติดเล่นโซเชียล ซึ่งโดยส่วนใหญ่เป็นการทำโดยไม่รู้ตัว จริงๆแล้ว คุณไม่ได้อยากสูบบุหรี่แต่คุณเจอความเครียด คุณไม่ได้อยากเล่นโซเชียลแต่คุณแค่อยากผ่อนคลายและความยากของการเปลี่ยนนิสัยคือการคงสติในสิ่งที่ทำอยู่ตลอดเวลา จึงต้องมีระบบ

ชี้และส่งเสียง

เพราะสมองต้องการทำงานโดยต้องการใช้พลังงานน้อยที่สุดจึงทำให้หลายอย่างที่ทำ ทำไปแบบอัตโนมัติ และ คนเราไม่สามารถแก้ปัญหาจากสิ่งที่เรามองไม่เห็นได้ เราจึงต้องหาวิธีให้รู้ตัวโดยใช้หลักการของ ชี้และส่งเสียง ซึ่งทำได้ง่ายๆ ขั้นแรก เพียงแค่เขียนกิจวัตรประจำวันมา เช่น

ตื่นนอน
ปิดนาฬิกา
ไถtiktok
ไปห้องน้ำ
อาบน้ำ

แปรงฟัน
ทาโลออน
แต่งตัว
ไปทำงาน
ชงกาแฟ ฯลฯ

เมื่อเราได้กิจวัตรในแต่ละวันแล้วให้ทำการถามตัวเองว่า ข้อนี้เป็นนิสัยที่ดี หรือ นิสัยไม่ดี โดยถ้าเป็นนิสัยที่ดีให้ใส่เป็น + ส่วนไม่ดีให้ใส่เป็น - และ ถ้ากลางๆให้ใส่ =

ตื่นนอน =
ปิดนาฬิกา =
ไถtiktok -
ไปห้องน้ำ =
อาบน้ำ +

แปรงฟัน +
ทาโลออน +
แต่งตัว =
ไปทำงาน +
ชงกาแฟ =

การใส่เครื่องหมายถึงแม้เป็นกิจกรรมเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้แปลว่าส่งผลดีกับทุกคน ขึ้นอยู่กับเป้าหมายของแต่ละคน หรือ ถ้าใครไม่รู้ว่าจะใส่เครื่องหมายอะไร ให้ถามตัวเองว่า "พฤติกรรมนี้ช่วยให้ฉันกลายเป็นคนที่ฉันปรารถนาจะเป็นหรือไม่" ช่วงแรกไม่จำเป็นต้องปรับเปลี่ยนแค่คอยสังเกต ความคิดและการกระทำไม่ต้องตำหนิความผิดพลาด ไม่ต้องชื่นชมความสำเร็จ

ขั้นต่อมา เมื่อสังเกตพฤติกรรมแล้ว รู้สึกว่ามองเห็นส่วนที่ไม่ดีและต้องการความช่วยเหลือ ลองใช้ระบบ "การชี้และส่งเสียง" เช่น อยากเลิกกินอาหารขยะ แต่เห็นมือกำลังหยิบคุกกี้อีกชิ้นหนึ่ง ให้พูดดังๆ ว่า "ฉันกำลังจะกินคุกกี้ชิ้นนี้ แต่ฉันไม่จำเป็นต้องกินนะ เพราะจะทำให้น้ำหนักขึ้นและเสียสุขภาพ"

การพูดออกมาจะเป็นสิ่งที่เตือนคุณ ทำให้รู้สึกจริงจังมากขึ้น มีสติและรู้ตัว ไม่ปล่อยให้ตัวเองกลับสู่กิจวัตรเดิมๆ และสามารถนำไปปรับใช้กับเรื่องงานได้ เช่น "พรุ่งนี้ก่อนเที่ยงฉันต้องทำงานชิ้นนี้ให้เสร็จ"

Atomic Habits

เขียนโดย admin

แบ่งปันความรู้ธุรกิจ เทคโนโลยี และสิ่งที่เรียนรู้ให้เข้าใจง่ายและนำไปใช้ได้จริง

Leave a Reply